38 - مىگويند : اگر راستگوييد اين وعده كى خواهد بود ؟
39 - اى كاش كفار مىدانستند وقتى را كه آتش را از چهره و پشتهاى خود كنار نتوانند كرد ، و شفاعت كرده نمىشوند .
40 - بلكه عذاب ناگهان به آنها مىآيد و مبهوتشان مىكند ، نتوانند آن را برگردانند و مهلت داده نمىشوند .
41 - به پيامبرانى پيش از تو استهزاء شد ، استهزاء كنندگان را همان عذابى كه مسخره مىكردند در گرفت .
42 - بگو : كدام كس شما را در شب و روز از عذاب رحمان حفظ مىكند ، بلكه آنها از ذكر پروردگارشان روگردان هستند .
43 - يا آنها را جز ما خدايانى است كه از عذاب ما منعشان مىكنند ، آنها يكديگر را يارى نتوانند و از طرف ما يارى نشوند .
44 - بلكه ابنان و پدر ايشان را متاع داديم تا عمرشان زياد شد آيا نمىداند كه ما به زمين مىآئيم و آن را از اطرافش ناقص مىكنيم ، آيا آنها غالبند ؟
45 - بگو : من فقط شما را با وحى مىترسانم اما كرها چون انذار شوند دعوت را نمىشنوند .
46 - اگر وزشى از عذاب پروردگارت به آنها رسد حتما خواهند گفت : اى واى بر ما ما ظالمان بوديم .
47 - براى روز قيامت ميزانهاى عدالت را مىنهيم ، به هيچ كس ظلم نمىشود و اگر عمل به وزن دانه خردل هم باشد آن را مىآوريم ، كافى است كه ما حسابگريم .
كلمهها
وعد : راغب گويد : وعد در وعدهء خير و شر هر دو به كار رود گويند « وعدته بنفع او ضر » .
تبهتهم : بهست ( بر وزن عقل ) : تحيّر ، بهتان دروغى است كه شخص را