« مىخواهم وقوع آن را پنهان كنم » .
يصدنك : صد : اعراض و برگرداندن . لازم و متعدى هر دو آمده است در اينجا به معنى برگرداندن است .
فتردى : ردى : هلاكت . تردى : قرار گرفتن در معرض هلاكت « فتردى » هلاك مىشوى .
اتوكأ : توكؤ : تكيه كردن « اتوكأ » : تكيه مىكنم .
اهش : هش : تكان دادن برگ درخت براى ريختن برگ . « هش الورق » برگ را تكان داد « اهش » مىتكانم .
مأرب : ارب : حاجت . مآرب : حوائج . مفرد آن مأربه است ، از اين ماده فقط دو لفظ در قرآن مجيد آمده است : « الاربة » نور / 30 « مآرب » طه / 18 .
سيرتها : سيرت : حالت ، وضع طبيعى .
اضمم : ضم : جمع كردن . « الضم : الجمع بين الشيئين فصاعدا » .
جناحك : جناح : بال پرنده . طرف شيء را نيز جناح گويند ، مراد از آن در آيه « دست » است كه طرف بدن مىباشد .
اشرح : شرح : بسط و وسعت دادن . « شرح الشيء : وسعه »
اشْرَحْ لِي صَدْرِي
سينهء مرا وسعت بده .
عقدة : عقد : بستن و گره زدن . « عقده » : گره .
وزير : وزر : ثقل و سنگينى . وزير : كمك و يار كه مقدارى از وظائف سنگين طرف را حمل مىكند .
ازرى : ازرى : ازر ( بر وزن عقل ) : نيرو . محكمى .
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي
:
بوسيلهء او بر نيروى من بيافزاي .