تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
19 - آيا نمىدانى كه خدا آسمانها و زمين را به حق آفريده است ، اگر بخواهد شما را مىبرد و خلق تازه‌اى مىآورد . 20 - و اين بر خدا دشوار نيست . 21 - همه مردم براى خدا آشكار مىشوند ، ضعيفان به پيشوايان خود بين مىگويند : ما پيرو شما بوديم آيا چيزى از عذاب خدا را از ما مىكاهيد ؟ گويند : اگر خدا ما را هدايت مىكرد شما را هدايت مىكرديم ، اكنون خواه بىتابى كنيم يا نه ، راه فرارى نداريم . 22 - آن گاه كه از كار آخرت فراغت حاصل شود ، شيطان گويد : خدا به شما وعدهء حق داد ، من وعده دادم و خلف كردم ، مرا بر شما تسلطى نبود بلكه دعوت كردم ، پذيرفتيد ، مرا ملامت نكنيد ، خودتان را ملامت كنيد ، من فريادرس شما نيستم ، شما هم فريادرس من نيستيد ، من بيزارم از طاعتى كه مرا در آن شريك كرديد ، ظالمان را عذابى دردناك هست . 23 - كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام داده‌اند داخل مىگردند به بهشتهايى كه از زير آنها نهرها جارى است ، در آن جاودانانند ، گفتگويشان در آنجا سلامت باداست . 24 - آيا نمىدانى خدا چگونه مثل زده است ، كلمهء پاك مانند درخت پاك است ، ريشه‌اش ثابت و شاخه‌اش در آسمان است . 25 - ميوه‌اش را در هر وقت به اذن خدايش مىدهد خدا اين مثلها را براى مردم مىزند تا متذكر گردند . 26 - مثل كلمه پليد مانند درخت پليد است كه از روى زمين كنده و آن را ثباتى نيست . 27 - خدا كسانى را كه ايمان آورده‌اند به وسيلهء قول ثابت تثبيت مىكند ، در دنيا و آخرت و ظالمان را گمراه مىكند و آنچه بخواهد مىكند . 28 - آيا ندانسته‌اى كسانى را كه نعمت خدا را از روى كفران تبديل كرده و قوم خود را به خانه هلاك كشيده‌اند . 29 - آن جهنم است كه داخل آن مىشوند و بد منزلى است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 289 | على اكبر قرشى بنابى