پروردگارتان و هدايت است براى همه و رحمت است براى مؤمنان .
204 - و چون قرآن خوانده شود بدان گوش دهيد و ساكت باشيد تا مورد رحمت قرار گيريد .
205 - پروردگار خويش را با زارى و بيم در ضمير خودت ياد كن . و بدون گفتار بلند ( با زبان ) در بامدادان و عصرها ياد كن و از غافلان مباش .
206 - كسانى كه ( فرشتگان ) نزد پروردگار تو هستند از عبادت او سرپيچى نمىكنند و و تسبيح او مىگويند و به او سجده مىكنند .
كلمهها
عرف : ( بر وزن قفل ) و معروف هر كارى و خصلتى است كه عقل انسانها خوبى آن را ميشناسد ، اصل آن از عرفان است .
ينزغنك : نزغ : دخول در كارى براى افساد ، وسوسهء شيطان را نزغه گويند كه افساد بخصوصى است ، آن در آيه بمعنى وسوسه است
إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ
: اگر از شيطان وسوسهاى بر تو وارد شود .
فاستعذ : عوذ پناه بردن ، همچنين است استعاذه « استعذ » : پناه ببر .
طائف : طواف دور زدن . طائف : دور زننده ، گردنده . مراد از آن در آيه وسوسهء شيطان است كه در قلوب مىگردد .
مبصرون : مبصر ( بصيغهء فاعل ) روشن و بينايى دهنده . منظور از آن بينايى دل و با بصيرت بودن است « مبصرون » : بينايان و متذكران .
يمدونهم : مدّ : در اصل به معنى زيادت است ، كشيدن را مدّ گويند كه سبب زيادت طول چيزى است ، آن در آيه به معنى كمك دادن است .