36 - به نوح وحى شد كه از قوم تو جز كسانى كه ايمان آوردهاند كسى ايمان نخواهد آورد ، لذا از آنچه مىكنند غصه مخور .
37 - كشتى معين را زير مراقبت و با راهنمايى ما بساز و دربارهء ظالمان با من سخن مگوى كه آنها غرق خواهند شد .
38 - نوح كشتى را مىساخت ، هر گاه جمعى از قومش بر او مىگذشتند مسخرهاش مىكردند گفت : اگر ما را مسخره مىكنيد ما نيز شما را همانطور مسخره مىكنيم .
39 - به زودى مىدانيد كدام است آنكه عذاب خوار كننده به او مىرسد و عذاب دائم بر او وارد مىشود .
40 - تا وقتى كه فرمان ( يا عذاب ) آمد و تنور فوران كرد گفتيم : از هر حيوان يك جفت ( دو تا ) در آن حمل كن ، خانوادهات را نيز سوار كن مگر آنكه كه وعدهء عذاب بر او گذشته است و نيز سوار كن كسى را كه ايمان آورده است ، با او
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 488
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٨٨