مدين : نام شهرى بود كه شعيب عليه السّلام در آن مبعوث گرديد ، ده بار در قرآن مجيد ذكر شده است در قاموس كتاب مقدس آن را مديان ضبط كرده و گويد : به قول بعضى زمين مديان از خليج عقبه تا به مو آب و كوه سينا امتداد داشت ، شايد همان شهر « معان » در اردن باشد .
مؤتفكات ؛ افك : ساخته . بر گرداندن چيزى از حقيقتش ، مؤتفكه : بادى كه از مسير خود بر مىگردد و آن را عوض مىكند و نيز زمين زير و رو شده . مراد از مؤتفكات شهرهاى ويران شده و زير و رو شده است .
اولياء : سرپرستان . دوستان ولى ( بر وزن عقل ) در اصل به معنى نزديكى است .
عدن : عدن : استقرار . « عدن به مكان كذا : استقر » معدن : محل استقرار جواهر و فلزات ، آن در آيه به معنى خلود و دوام است .
رضوان : رضا ، رضوان و مرضاة : خوشنودى .
شرحها
در تعقيب مطالب گذشته ، در اين آيات ارتباطات منافقان با يكديگر و آخرين مسير آنها و ارتباطات مؤمنان و مآل كار آنها بررسى شده است .
67 -
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِينَ هُمُ الْفاسِقُونَ
.
بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ
يعنى در فكر و عمل مشابه هم هستند و آن اينكه به كار