تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
امم : امت : گروه شكل يافته . جماعتى كه وجوه مشترك دارند . جمع آن امم است ام ( بفتح اول ) به معنى قصد است « امه : قصده » . فرطنا : تفريط : تقصير و كوتاهى ( انعام / 31 ) « ما فرطنا » كوتاهى نكرده‌ايم . صم : صمم : كر بودن . اصم : كر . صم : كرها . بقول بعضى مطلق كر و بقول بعضى كر مادرزاد ، صم در اصل بمعنى بستن است « صم القارورة سدها » . بكم : بكم ( بر وزن عقل ) لال بودن ، ابكم : لال مادرزاد . جمع آن بكم ( بضم اول ) است . يكشف : كشف : زايل كردن « يكشف » زايل مىكند . بأساء : بأس ، بؤس و بأساء : سختى و ناپسند . ضراء : ضرر و زيان . آنجا كه اين دو كلمه با هم ذكر شوند مراد از ضراء ضرر بدنى و از بأساء ضرر مالى و مانند آن است . يتضرعون : تضرع : تذلل و زارى كردن « يتضرعون » تذلل و زارى مىكنند . قست : قسو ، قسوه و قساوت : سخت دلى .
قَسَتْ قُلُوبُكُمْ
دلهاى شما سخت شد . فرحوا : فرح : شادمانى توأم با خودپسندى . « فرحوا » شادمان شدند . مبلسون : ابلاس : يأس و نوميدى و نيز حيرت و سرگردانى « مبلسون » نوميدان . دابر : دنباله و ريشه . دبر ( بر وزن شتر ) . به معنى عقب مقابل جلو است .