در مجمع البيان از عياشى از امام صادق عليه السّلام نقل شده :
« هو جزائه ان جازاه »
يعنى جزاى قاتل عمد جهنم است اگر خدا مجازات كند گويد : اين بطور مرفوع از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نيز نقل شده است در الميزان آن را از تهذيب از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است .
در تفسير عياشى از حضرت صادق عليه السّلام ضمن خبرى نقل شده : اگر مؤمنى را از روى غضب يا براى دنيا كشته باشد پيش خانوادهء او مىرود و اقرار به قتل مىكند اگر از قتلش گذشتند خونبها مىدهد ، بردهاى آزاد مىكند ، دو ماه پى در پى روزه مىگيرد و شصت فقير را طعام مىكند تا به خدا توبه كند بهر حال قاتل عمدى مىتواند به وسيله توبه خود را از آتش نجات بدهد .
94 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ
.
در الميزان و تفسير صافى نقل شده : چون رسول خدا از خيبر بازگشت اسامة بن زيد را با جمعى به روستاهاى يهود در ناحيهء فدك فرستاد تا آنها را باسلام دعوت كنند ، مردى به نام مرداس بن نهيك از اهل فدك چون آمدن نيروى اسلامى را احساس كرد خانوادهء خود را بدامنهء كوهى جمع كرد و مىگفت : اشهد الا إله الا اللَّه و ان محمّدا رسول اللَّه ، اسامه او را با نيزهاى از پاى در آورد ، چون به مدينه آمد رسول خدا فرمود : مردى را كشتى كه شهادت بيكتايى خدا و رسالت من مىداد ؟ ! ! گفت يا رسول اللَّه آن كلمه را بخاطر آن كه كشته نشود مىگفت . حضرت در مقام تقبيح گفت : نه پرده را از قلبش برداشتى ، نه آنچه با زبان گفت قبول كردى و نه آنچه در دلش بود دانستى . اسامه سوگند خورد كه ديگر كسى از اهل شهادتين را نكشد . . . آيهء شريفه در اين زمينه نازل گرديد .
بهر حال اين آيه تذكر مىدهد كه تا تحقيق نكرده و دشمن را نشناختهايد