برهان « 1 » فاحشه را زنا معنى كرده و گويد از حضرت باقر عليه السّلام چنين نقل شده است .
در مجمع البيان فرموده : بهتر است فاحشه را بهر گناه شامل دانست چنان كه از امام باقر عليه السّلام منقول است . نگارنده گويد بمناسبت مفرد بودن « فاحشه » حمل آن بر زنا بهتر است .
وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ
با زنان مطابق عدل و انصاف و انسانيت معاشرت و همزيستى كنيد .
فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً
اين جمله مىرساند كه زنان را در آن روز جزء جامعه نمىدانستند و طفيلى مردان حساب مىكردند و مردان از جنس زن اكراه داشتند و يا منظور آنست كه اگر از اخلاق آنها ناراحت باشيد تحمّل و بردبارى كنيد كه اين كار به نفع شماست .
20 -
وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً
.
يعنى مىشود زنى را طلاق داد و زن ديگرى گرفت ولى مهريّهء زن اوّلى هر چه باشد بايد چيزى را از آن نگرفت
أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً
پس گرفتن مهريّه از زن لازم گرفته كه بهتانى بزن بسته شود كه مثلا تو بد خلق هستى كه مهريّه را از تو مىگيرم ، قطع نظر از آن ، گرفتن مهريّه خود گناه آشكارى است .
بُهْتاناً وَ إِثْماً
هر دو جاى حال است يعنى : آيا مهريه را در حالى كه بهتان مىبنديد و گناه آشكار مىكنيد مىگيريد « 2 » ؟ ! ! 21 -
وَ كَيْفَ تَأْخُذُونَهُ وَ قَدْ أَفْضى بَعْضُكُمْ إِلى بَعْضٍ وَ أَخَذْنَ مِنْكُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً
.
هامش
( 1 ) به نقل الميزان .
( 2 ) در اسلام ، مهريهء زن از حيث كمى و زيادى حد معينى ندارد ولى مستحبّ است كه به قدر مهريه زنان حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله باشد كه پانصد درهم بود و آن را مهر السنه گويند .