عليه السّلام نازل شد ، آن حضرت با مادرش فاطمه بنت اسد و فاطمهء زهرا عليهما السّلام و فاطمه دختر زبير از مكه خارج شدند و در « ضجنان » عدهاى از مؤمنان از جملهام ايمن به آنها لاحق شدند ، از آنجا حركت كردند و پيوسته خدا را ياد مىكردند تا به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پيوستند و ديدند كه آيات فوق نازل شده است « 1 » هر كس داراى آن صفات باشد آيات بر او نيز شامل مىشود .
لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
.
معلوم مىشود كه اين اعمال بخشوده شدن گناهان را سبب مىشوند مثل توبه ، چنان كه در بسيارى از آيات آمده نظير
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ
ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
حاكى از عظمت پاداش و
حُسْنُ الثَّوابِ
به معنى ثواب نيك است در وصف انهار بهشتى رجوع شود به بقره / 25 و سورهء محمّد / 15 .
196 و 197 -
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ
.
اين آيه ، به حكم جملهء معترضه است كه مبادا زندگى مرفه كفار فريبتان دهد و از توحيد باز دارد كه آنچه كفار دارند تمتع قليلى بيش نيست و عذاب دردناكى بدنبال دارند ( و انگهى با مؤمن بودن نيز مىتوان از لذات مادى بهرهمند شد ) .
198 -
لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ
.
اين آيه چنان كه گفته شد شامل كسانى نيز هست كه پيش آمدهاى دستهء مجاهدان را نداشته ولى با تقوى زندگى كردهاند ، بهشتهاى وعده شده يك نوع پذيرايى از جانب خدا است ، جملهء
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ . . .
در مقابله با
مَتاعٌ قَلِيلٌ . . . .
هامش
( 1 ) از الميزان .