شما بوديد ، در ميان شكست باز نمونههاى درخشان رحمت با شما بود ، و در آخر روشن شده كه علّت فرار مسلمانان ، گناهان قبلى آنها بود .
149 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ
به نظر مىآيد : بدنبال شكست « احد » گروهى از منافقان و يهوديان مدينه شروع به فتنه انگيزى كرده و مىگفتند : از اين شكست عبرت گيريد و به طرف كفار مكه و دين آنها بر گرديد چنان كه در مجمع البيان آمده است . خدا هشدار مىدهد كه اگر از آنها فرمان بريد شما را بشرك و كفر باز مىگردانند و زيانكار مىشويد . مراد از « رد بر اعقاب » عقبگرد بكفر است .
150 -
بَلِ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ
خدا يار شما و بهترين يارى كنندگان است پس ، از منافقان و مشركين و كفار مكه يارى مجوئيد .
151 -
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ
اين جمله وعده مىدهد كه خدا رعب را بر كفار مستولى خواهد كرد يكى از مصاديق نصرت خدا آن بود ، چنان كه ابو سفيان از « روحاء » مىخواست به مدينه برگردد ولى ترسيد و برنگشت . چنان كه خواهد آمد . علّت استيلاء خوف آن است كه :
بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً
آنها بدون دليل چيزهايى را ( بتها ) به خدا شريك قرار مىدادند و در آخرت اهل آتش خواهند بود
وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
آرى اقامتگاه ظالمان ، بد اقامتگاهى است .
اين آيه نشان مىدهد : آنان كه به غير خدا تكيه كردهاند در هراس و ترس خواهند بود بخلاف آنها كه به خدا اعتماد دارند
أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
.
152 -
وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ