اين تذكر درك و توجه شماست .
119 -
ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَكُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ
لفظ « اولاء » به معنى « آنها » است گويند مراد از « الكتاب » جنس كتاب و همهء كتابهاى آسمانى است ، اين جمله ، ملامت و در عين حال استدلال است يعنى بايد مسئلهء دوست داشتن و رفاقت و حتى تحزب طرفينى باشد اما اينجا به عكس است . شما آنها را دوست مىداريد ولى آنها شما را دوست نمىدارند ، شما به همهء كتابها و حتى به كتاب آنها ايمان داريد و داراى عقيدهء نيكى هستيد ولى آنها كتاب شما را ناحق مىدانند ، پس وجهى براى محرم اسرار قرار دادن آنها نداريد ، مرحوم بلاغى در آلاء الرحمن « الكتاب » را قرآن دانسته و گويند : به همهء قرآن ايمان داريد و مىدانيد كه قرآن در آيات زيادى از ركون به ظالم و از دوست داشتن كافر نهى كرده است .
وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ
.
معلوم مىشود كه عدهاى از يهود منافق بوده و به ظاهر اظهار اسلام مىكردهاند تا مسلمانان آنها را به حساب گيرند . گزيدن انگشت بدندان كنايه از شدت خشم و بدخواهى تمام و ناراحت شدن از توفيق ديگرى است .
قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
بگو از خشم بميريد خدا آنچه را كه در دل داريد مىداند و در قبال آن ، مستحق چنين نفرينى هستيد .
120 -
إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها
.
يكى از صفات دشمن همين است كه اگر خيرى به انسان برسد ناراحت مىشود و اگر به بلائى گرفتار آيد ، شاد مىگردد
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً
تقوى انسان را از راههاى بى عدالتى دور مىكند و اگر آن توأم با استقامت در راه حق باشد پيروزى حتمى است لذا فرموده اگر اين دو راه را پيش بگيريد ضررى از خصم نخواهيد ديد ، زيرا كه
إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
خدا