به عبارت ديگر : ما ابراهيم را در دنيا برگزيديم و او در آخرت در رديف نيكوكاران است او كسى است كه خدا به او گفت : مطيع من باش . در جواب گفت : مطيع رب العالمين هستم . پس هر كه از دين چنين كسى اعراض كند سفيه و احمق است . ضمنا اين جملات مقام شامخ ابراهيم عليه السّلام را به بهترين وجهى مجسم مىكند .
132 -
وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ
.
ضمير « بها » راجع است به ملت و يا خصلت تسليم كه در آيهء اخير ذكر شد . يعنى ابراهيم به فرزندانش و يعقوب نيز به فرزندانش ( كه بنى اسرائيل باشند ) اين دين را سفارش كردند و هر دو در روزگار خويش خطاب به اولاد چنين گفتند :
يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
اى فرزندان من خدا اين دين توحيد را براى شما برگزيده ، و ملازم آن باشيد و در ملازمت آن از دنيا برويد ، مبادا از دين بيرون شويد و در آن حال مرگتان برسد . كه انسان به عمر خويش اطمينان ندارد .
133 -
أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ
.
« ام » در اينجا منقطعه و به معنى نفى است يعنى شما وقت مرگ يعقوب حاضر نبوديد ، كلمهء « كنتم » خطاب به يهود است آيه در بيان آنست كه يعقوب وقت مرگ فرزندان خود را مخاطب قرار داده و گفت : پس از من چه چيز را عبادت خواهيد كرد ؟
ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي
آنها در جواب گفتند :
نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
.
يعنى : ما همان معبود را پرستش خواهيم كرد كه معبود تو و پدران تو است و او معبود يكتاست او نه تنها معبود ما است بلكه ما به او تسليم محض هستيم .