تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
تحير و عبادت است خدا را إله گوئيم كه عقل از درك ذات او متحير و يا به علت آن كه او معبود است . اسحق : فرزند ابراهيم عليه السّلام . او از اسماعيل كوچك بود و پس از وى پيامبر شد . امة : جماعتى كه وجه مشترك دارند امّ در اصل به معنى قصد است ، جماعتى را امت گويند كه در دين يا زبان يا مكان يا غير آن مقصد مشتركى دارند ( گروه شكل يافته ) . تسئلون : سؤال در اينجا به معنى عقوبت است ( قاموس قرآن ) .

شرحها

آيات پنجگانه مرتبط با آيات گذشته است و اينكه دين ابراهيم در ميان فرزندانش باقى بود و همه آن را ترويج كرده و به ديگران سفارش نموده‌اند ، شما هم بايد از آن پيروى كنيد اما يهوديت و نصرانيت فعلى ، دين ابراهيم نيست . 130 -
وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ
. يعنى حالا كه ابراهيم از عهدهء آزمايشهاى خدايى بر آمد و خدا او را امام و مقتدا گردانيد ، هر كه از دين ابراهيم كنار شود خويشتن را سبك و تحميق كرده و نفعش را از ضررش تشخيص نداده است . طبرسى فرموده : « من » استفهام است به معنى انكار . « نفسه » ممكن است مفعول « سفه » يا تميز از فاعل « سفه » باشد . يعنى : از دين ابراهيم اعراض نمىكند مگر آنكه خويش را سبك و بىارزش شمارد يا آن كه احمق شده است .
وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ
. اينها دليل ديگرى هستند بر اينكه اعراض از دين ابراهيم حماقت است .