و كوهها را در نقاط زمين ثابت و برقرار فرمود هم لنگر زمين است كه متزلزل نشود ، و هم بسيارى از معادن از او استخراج مىشود ، و هم از احجار او استفاده زياد مىشود .
[ سوره النازعات ( 79 ) : آيه 33 ]
مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ ( 33 )
تمام اين مذكورات در آيات قبل از جملهء :
أَمِ السَّماءُ بَناها
تا آيه :
وَ الْجِبالَ أَرْساها
متاع و بهرهبردارى و امر معاش و زندگانى و منافع شما است و انعام شما از شتر و اسب و قاطر و حمار و گوسفند و گاو ، و اين از باب بيان مصداق و مثال است و الا متاع جميع حيوانات از طيور و وحوش و جراثيم و حشرات است هر كدام به قدر سهم خود بهره بردارى ميكنند
[ سوره النازعات ( 79 ) : آيه 34 ]
فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى ( 34 )
پس زمانى كه آمد داهيهء بزرگى كه مراد روز قيامت باشد چون طم بمعنى علو و برترى است و طامه پيشامد سختى است كه تعبير بداهيه ميكنند و گفتند : ( ما من طامة الا و فوقها طامة و القيامة فوق كل طامة ) سپس بيان ميفرمايد :
[ سوره النازعات ( 79 ) : آيه 35 ]
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى ( 35 )
در آن روز ياد ميآورد انسان آنچه سعى كرده در دنيا از خير و شر ، ايمان و كفر ، طاعت و معصيت ، حسن و قبح ، احسان و اسائه ، قضاياى محشر را در آيات قرآنى گوشزد بندگان فرموده ، زمين محشر يك قسمت مثل كوره حدادى آتش فشان ، خورشيد يك نى بالاى سر سياه ، آتش جهنم نفير و زفير دارد ، غلهاى آتشى به گردن ، نامهء عمل بدست چپ و از پشت سر سپاه ، ملائكه عذاب با تازيانههاى آتشى بالاى سر آنها ، قسمت ديگر طرف راست صحراى محشر زير سايهء عرش ، پاى منبر وسيله زير لواى حمد ، كنار حوض كوثر ، نسيم بهشت ميوزد ، نامهء اعمال بدست راست نورانى صورتها نورانى در يك همچو روزى :
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى
در جاى ديگر ميفرمايد :
وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى ثُمَّ يُجْزاهُ الْجَزاءَ الْأَوْفى
نجم آيهء 39 الى 41 .