اقول : اين تفسير بر خلاف عقيده عصمت انبياء است زيرا معناى معصوم مجرد عصمت از معاصى نيست بلكه از خطا و سهو و اشتباه و نسيان هم معصوم بودند خوف فراموشى در حق او غلط است ، بعضى گفتند : از شدت محبت بوحى هر چه جبرئيل ميگفت پيغمبر هم دنبال او ميگفت خدا ميفرمايد :
لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
اين تفسير هم غلط است زيرا اين حركت لسان در تعقيب جبرئيل يا امر ممدوحى بوده يا مذموم اگر ممدوح بوده خداوند نهى نميفرمايد و اگر مذموم بوده از پيغمبر صادر نميشده بارى :
إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ
نظر به اينكه اين آيات و سور بسا مجتمعا يك سوره يا چند آيه نازل ميشد بسا متفرقا حتى بسا بعضى آيات يك سوره در مكه نازل ميشد و بعضى در مدينه بسا فصل بين آنها چند سال طول ميكشيد خدا ميفرمايد : بر ما است جمع قرآن كه هر آيه در چه سوره بايد باشد و در چه جاى سوره و براى شما قرائت كنيم و لكن اين جمع قرآن و قرائت او كه هر كدام جاى او را معين فرموده به ترتيبى كه خدا امر فرموده فقط امير المؤمنين ميدانست كه پس از رحلت حضرت رسالت مشغول جمع كردن قرآن بود و اين بسا بر منافقين و معاندين باعث رسوايى آنها ميشد مثل آيه :
بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
و آيهء :
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
و آيات افك عايشه و آيه تطهير و بسيارى از آياتى كه در مدح اهل بيت يا مذمت منافقين نازل شده لذا جاى او را تغيير دادند و گفتند بامير المؤمنين : احتياج به قرآن تو نداريم ، و بسا شأن نزولش را امير المؤمنين اشاره فرموده و اين هم بر ضرر آنها بود ، ولى ائمه طاهرين تا اندازهاى كه توانستند بيان فرمودهاند و بالتمام در ظهور حضرت بقية اللَّه بيان خواهد شد لكن بعقيده ما چنانچه مكرر بالاخص در مقدمه چيز از قرآن كم نشده و چيزى زياد نشده فقط همين محل و جاى او پيش و پس شده .
[ سوره القيامة ( 75 ) : آيه 18 ]
فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ( 18 )
پس زمانى كه ما نازل كرديم و قرائت نموديم پس شما متابعت كن و بر امت قرائت فرما . چون موقع نزول و موقع ابلاغ بامت را ما ميدانيم مثل اينكه موقع ابلاغ