بطمع اينكه بيشتر به تو رد شود كه مسأله ربا است .
اقول : انسان هر عمل خيرى بكند چه نسبت بعبادت الهى باشد نبايد عجب كند و خود را مستحق مثوبات قرار دهد زيرا اگر عبادت جن و انس را داشته باشد برابرى با كوچكترين نعم الهى نميكند و آنچه خداوند از نعم دنيوى و فيوضات اخروى به او عنايت فرمايد از راه تفضل است نه استحقاق ، و همچنين بجامعه خدمت كند چه در امور دينى باشد از هدايت و ارشاد و دلالت و چه در قضاء حوائج مسلمين و چه در بذل مال نبايد منت بگذارد حتى ميفرمايد :
لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى
بقره آيهء 266 ، بلكه عذر خواهى كند و كوچك بشمارد چنانچه دأب ائمه ( ع ) بود نسبت به فقراء و اهل سؤال لذا ميفرمايد :
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
.
[ سوره المدثر ( 74 ) : آيه 7 ]
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ( 7 )
و از براى پروردگارت پس صبر كن . چند قسم صبر داريم : صبر بر مشقت عبادات ، و صبر بر ترك معاصى ، و صبر در بليات و مصائب ، و صبر بر اذيتهاى ناس و جسارتها و توهينها و واگذاردن آنها را بخداى متعال و اين هم دو قسم است يك قسم آنكه چارهاى ندارد و قدرت بر تلافى ندارد آن را واگذار كند بخداى متعال خدا از آنها انتقام ميكشد و چنانچه در حديث قدسى است :
و عزتى و جلالى لا يجوزنى ظلم ظالم
و يك قسم قدرت بر تلافى دارد لكن اگر صبر كند بهتر است چنانچه ميفرمايد :
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ
نحل آيهء 127 . و اين است مفاد .
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
كه قربة الى اللَّه خالصا لوجه اللَّه صبر كند كه ميفرمايد :
إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ
زمر آيهء 13 ، و ميفرمايد :
وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ لا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ
قصص آيهء 80 .
[ سوره المدثر ( 74 ) : آيه 8 ]
فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ ( 8 )
ناقور صور است و نقر بمعنى دميده شده ، و ناقر حضرت اسرافيل است و از براى او است دو دميدن يكى بر فناء دنيا و ذهاب نفوس ، و يكى بر قيام قيامت و بعث