وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً
و متابعت كردند سفله و فقرا اغنياء و اكابر خود را بتوهم اينكه اگر نوح بر حق بود بايد مكنت و ثروت و اولاد زيادى داشته باشد خيال ميكردند كه شرافت و بزرگى بمال و اولاد است چنانچه امروز هم هر كه مالش بيشتر و اتباعش زيادتر باشد او شرافتش و احترامش بيشتر است چنانچه گفتند به حضرت نوح :
قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
شعراء آيهء 111 . و همين توهم را يزيد كرد و تمسك كرد بآيهء ملك ، و اين توهم در مذاق بسيارى در هر دوره و زمانى بوده ولى غافل از اين هستند كه اين مال و كثرت اولاد و عشيره و اتباع بلاى بزرگى است و باعث زيادى عذاب و كثرت معاصى مىشود چنانچه ميفرمايد :
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيهء 172 .
[ سوره نوح ( 71 ) : آيه 22 ]
وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً ( 22 )
و مكر كردند مكر بسيار بزرگ ، در جاى ديگر ميفرمايد :
وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ
ابراهيم آيهء 46 .
و مكر اين است كه با طرف بطريق دوستى و نصيحت و دلسوزى وارد شود و در باطن اعدا عدو و در مقام گرفتارى طرف باشد مثل بسيارى امروز كه با مردم ساده از درهاى مختلف وارد ميشوند تا از او چيزى بدست آرند كه باعث گرفتارى او شود و بسيارى از منافقين و كفار و اهل ضلالت با مؤمنين ساده لوح از همين در وارد ميشوند و مثل آنها مثل شيطان است كه از در نصيحت وارد مىشود و اعمال زشت آنها را در نظر آنها جلوه ميدهد تا آنها را بجهنم و اصل كند چنانچه گفت :
قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
حجر آيهء 39 .
و مكر الهى اين است كه بعض كفار و فساق را بمال و رياست و جاه مشغول مىكند كه بسيار خشنود و فرحناك و خرسند ميشوند و همين باعث زيادتى عذاب آنها مىشود كه ميفرمايد :
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
آل عمران آيهء 47 ، و يكى از گناهان كبيره امن من مكر اللَّه است چنانچه يأس من روح اللَّه هم از گناهان