درجهء دوم : خوف از معاصى كبار كه استحقاق عقوبت و عذاب دارد .
درجهء سوم : خوف از جميع معاصى كه باعث انحطاط درجات مىشود .
درجهء چهارم : خوف از آلودگى بزخارف دنيوى زايد از مقدار ضرورت كه جلوگيرى مىكند از امور اخروى و عبادى .
درجهء پنجم : خوف از خيال و خطور معاصى در قلب كه تالى تلو عصمت است .
و اما اقسام خوف : يكى خوف از نزول بليات و مصائب دنيوى كه بر امم سابقه وارد شده در اثر طغيان و سركشى كه هر معصيتى اقتضاء يك بلائى دارد .
دوم خوف از عذاب و عقوبات عالم برزخ و قيامت .
سوم خوف از عظمت و كبريايى الهى كه خوف انبياء و اولياء از اين باب بوده و مراد بالغيب اين است كه اگر كسى مشاهده عذاب كند و بترسد و ايمان آورد نتيجه ندارد مثل ايمان فرعون كه :
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ
يونس آيهء 90 . و در قرآن ميفرمايد :
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ
نساء آيهء 18 .
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ
تمام گناهان آمرزيده مىشود .
وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ
به تمام مثوبات نائل ميشوند .
[ سوره الملك ( 67 ) : آيه 13 ]
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 13 )
و پنهان كنيد قول و گفتار خود را يا جهر و آشكارا كنيد به گفتار خود محققا خداى متعال عالم است به آنچه در سينهها است .
اين كفار مخصوصا منافقين در سرّ سرّ با يكديگر كلماتى داشتند بر ضرر اسلام و معاندت با پيغمبر ( ص ) به خيال خود كه بر پيغمبر و خدا مستور است ميفرمايد :
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ
كه پنهان كنيد كلمات زشتى كه مسلمين نفهمند و با يكديگر نجوى كنيد .
أَوِ اجْهَرُوا بِهِ
يا جهرا و آشكارا و علنا بگوئيد بر خداوند عالم چيزى مستور