[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيه 63 ]
أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ ( 63 )
يكى ديگر از ادلهء قدرت الهى بر اعادهء بندگان در معاد اين است كه آيا پس مىبينيد آنچه را كشت مىكنيد كى آنها را مىروياند .
[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيه 64 ]
أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ( 64 )
آيا شما مىرويانيد يا ماايم از رويندگان ، زرع بمعنى روئيدن است كه خداوند يك دانه و يك حبّه را از زير خاك بيرون ميآورد تا آنكه چندين خوشه و هر خوشه چندين حبّه از او بوجود آيد بسا هفتصد دانه ، چنانچه مىفرمايد :
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ
بقره آيهء 263 لذا در حديث از پيغمبر اكرم ( ص ) است ، فرمود : برعايا نگوئيد زارع بلكه بگوئيد حارث ، چنانچه در اين آيه حرث را نسبت به انسان ميدهد در كلمهء تحرثون و زرع را نسبت به خدا مىدهد حارث انسان زارع خداى متعال .
[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيه 65 ]
لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ( 65 )
اگر بخواهيم هر آينه قرار مىدهيم آن زرع را خشك مثل كاه كه هيچ دانه از او بوجود نيايد آفت برسد و از بين ببرد ، پس شما هميشه اظهار تاسف و ندامت مىكنيد و خود را ملامت مىكنيد كه دانههايى كه كشت كرديد فاسد شد و نفعى عائد شما نشد ، بعينه مثل اعماليست كه اهل كفر و ضلالت باسم عبادت و بندگى بجا مىآورند كه مىفرمايد :
وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً
فرقان آيهء 25 .
[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيات 66 تا 67 ]
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ( 66 ) بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ( 67 )
مقالهاى كه تفكّه مىكنيد اين است كه مىگوئيد پس از آنكه حاصل شما از بين رفت محققا ما غرامت كشيدهايم يعنى ضرر و خسران بردهايم ، بلكه مىگوييد ما محروم شدهايم و هيچ بدست نياوردهايم ، و همين مقاله را فرداى قيامت كفار و اهل ضلالت دارند كه ما خسران و زيان برديم و از فيوضات جنت خود را محروم كرديم .