شد
نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ
.
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 35 ]
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ( 35 )
نعمت و تفضلى بود از جانب ما و همين نحو جزاء مىدهيم كسى را كه شكر گزار باشد اين معاملهاى بود كه خداوند با انبياء و مؤمنين به آنها فرموده نوح و من آمن معه هود و مؤمنين به آن صالح و كسانى كه ايمان آورده بودند .
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا
چه نعمت بزرگى كه از عذاب بر قوم نجات پيدا كردند .
كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ
همين نحو با ديگران هم رفتار كردهايم و مىكنيم كه مؤمنين به حضرت رسالت هم قلب آنها آرام باشد كه اگر بلائى بر قوم نازل شود آنها در كنف حفظ الهى مصون هستند امروز هم مؤمنين اگر بوظائف خود رفتار كنند قلب آنها مطمئن باشد كه اگر يك دنيا بلا ريزش كند آسيبى به آنها نمىرسد .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 36 تا 37 ]
وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ ( 36 ) وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 37 )
و هر آينه بتحقيق انذار كرد لوط آنها را به عذاب ما پس مجادله مىكردند بانذارهاى او سى سال ميان آنها انذار كرد احدى از آنها نپذيرفت و مىگفتند : كه براى يك نفر تمام ما هلاك مىشويم ، و بانذارهاى او مضحكه و متلك مىگفتند و اعتناء نمىكردند .
وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ
سى سال ميان قوم انذار مىفرمود كه وظيفهء انبياء انذار و بشارت است منذر و مبشّر بشارت بسعادت و رستگارى در اثر ايمان و تقوى و اعمال صالحه و انذار در اثر كفر و اعمال سيّئه بخصوص قوم لوط و عمل شنيع آنها كه فرمود :
أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ
شعراء آيهء 165 و 166 در جواب او مىگفتند :
قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ
شعراء آيهء 167 .
بَطْشَتَنا
بطش عذاب نازلهء بر آنها و عقوبت آخرت
فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ
مور مجادله بباطل است و ردّ حقّ است كه اين انذارها دروغ محض است و فريب است و ما دست از اعمال خود بر نميداريم و جايى خبرى نيست نه عذاب دنيوى و نه