43 تا 46 و ميفرمايد :
فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ
حج آيه 20 و 21 اعاذنا اللَّه و اياكم بلطفه و كرمه و غفرانه .
[ سوره الطور ( 52 ) : آيه 28 ]
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ( 28 )
بدرستى كه ما بوديم از قبل در دنيا كه او را ميخوانديم محققا او بذل كنندهء رحيم است .
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ
اشاره به اينكه شريك براى او قرار نداديم و غير او را نمىخوانديم و گفتيم كه اقسام شرك پنج است ، شرك ذاتى صفاتى افعالى عبادتى نظرى ، شرك ذاتى منسوب بابن كمونه است كه در منظومه ميگويد : ( هويتان به تمام الذات قد خالفتا بابن الكمونة استند . ) و ما در جوابش گفتيم كه اصلا اين كلام تناقض است . زيرا هويتان لا بد ما به الامتيازى دارند كه دوائيت محقق شود ، و البته ما به الاشتراك هم دارند در الوهيت پس به تمام ذات مخالفت ندارند شرك صفاتى منسوب باكثر عامه و اهل تسنن است كه صفات زائده بر ذات قائلند اين كلام هم تناقض است زيرا ذات اقدس حق صرف الوجود است ماهيت ندارد كه وجود عارض بر ماهيت شود كه گفتند : ( ان الوجود عارض الماهية تصورا و اتحدا هوية ) و صفت زائد بر وجود غلط صرف است ، و از امير المؤمنين است كه فرمود :
و كمال توحيده نفى الصفات عنه لشهادة كل صفة انها غير الموصوف و شهادة كل موصوف انه غير الصفة فمن وصفه فقد قرنه و من قرنه فقد جزاه و من جزاه فقد جهله .
شرك افعالى اينكه امر خلقت و رزق و افعال را منسوب به غير بدانند مثل حكماء كه ميگفتند ( الواحد لا يصدر منه الا الواحد و الواحد لا يصدر الا من الواحد ) خداوند فقط عقل اول را خلق فرمود الى آخر مزخرفاتهم از عقول طوليّه و عرضيّه و كدخداى عالم ناسوت ، و اين كلام باعث سلب قدرت و اختيار و علم و حكمت بارى است و مورث قدم عالم است . زيرا تصور كردند كه خدا علت تامه است كه مركب است از علت فاعلى و غايى و مادى و صورى است و علت قدرت بر ترك معلول ندارد و اختيار در او نيست ، بالذات مورث « 1 » معلول
هامش
( 1 ) - موجد معلول . م