بيرون آيد فرو نرود كارش تمام است مع ذلك :
فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ
كارش بجايى برسد كه دعوى خدايى كند و بانگ انا ربكم الاعلى بزند و كبر و نخوت و عجب او بجايى برسد كه تكذيب انبياء كند طغيان و سركشى و فسق و فجور و ظلم و تعدى و تفرعن و تجبر كند واقعا كمال حماقت است .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 78 ]
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلاً وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ ( 78 )
و بزند براى ما مثلى و فراموش مىكند خلقت خود را ميگويد كيست بتواند زنده كند استخوانهايى كه آنها پوسيده شده و از هم پاشيده شده .
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا
آورد يك استخوان پوسيده مقابل حضرت
وَ نَسِيَ خَلْقَهُ
كه در ابتداء امر هيچ نبود خداوند بقدرت كاملهء خود نطفه در صلب پدر قرار داد و بوسائل زيادى از صلب پدر و رحم مادر و پس از علقه و مضغه و مراحل ديگر او را خلق فرمود .
قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ
استفهام انكاريست يعنى هرگز ممكن نيست كسى بتواند اين عظام را زنده كند .
وَ هِيَ رَمِيمٌ
و حال آنكه از هم پاشيده شده نميداند آن خدايى كه اين عالم وسيع را از علوى و سفلى از كتم عدم و نيستى صرف ايجاد كرد قادر است بر اينكه از استخوان پوسيده انسان خلق كند .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 79 ]
قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ( 79 )
بفرما در جواب آن زنده مىكند اين عظام پوسيده را آن كسى كه اين عظام را در اول مره خلق فرمود كسى كه نطفه را عظام كند و عظام را پوسيده كند ميتواند عظام پوسيده را زنده كند و او بهر قسمت خلق كردنى دانا است و قادر است .
براى خداوند خلقت عرش با خلقت پشه تفاوتى ندارد همين كه صلاح در ايجاد باشد ايجاد ميفرمايد
إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
اراده علم بصلاح است ايجاد مشيت است فعل الهيست بمعنى مصدرى موجود مىشود .