وَ قُدُورٍ
، ديگهاى بزرگ براى طبخ .
راسِياتٍ
كه از بزرگى ثابت بود و قابل حركت نبود كه به جاى ديگر ببرند .
اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً
امر است به آل داود كه اين نعمتهاى بزرگ كه خداوند به شما عنايت كرده از ملك و سلطنت و دولت و عزت شكرش واجب است بايد شكرگزار باشيد .
وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
هميشه اهل حق در ميان بشر كم بودند ملاحظه كنيد نسبت ، مؤمنين را با كفار ، اهل هدايت را با اهل ضلالت ، اهل طاعت را با اهل معصيت ، اهل تقوى را با اهل طغيان ، عدول را با فساق ، معصومين را با غير معصومين ، شاكرين را با كفران كنندگان .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 14 ]
فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى مَوْتِهِ إِلاَّ دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ ( 14 )
پس چون مقدر كرديم بر سليمان مرگ را دلالت نكرد بر موت او مگر موريانه كه عصاى او را خورد ، پس چون سليمان افتاد بر اجنه كه براى او عمل مىكردند واضح شد كه اگر مىدانستند موت او را كه بر آنها غيب بود مكث نمىكردند در اين رحمت و عذاب خوار كننده .
فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ
پس موقعى كه تقدير كرديم و مقدر نموديم بر حضرت سليمان موت را كه در اخبار بسيارى داريم كه حضرت سليمان دستور داده بود براى اتمام قصر از قوارير و جن و انس مأمور به اتمام بودند و حضرتش بر عصا تكيه داده بود كه ملك الموت آمد و به اجازهء او قبض روح او را نمود و بر همان عصا مدت مديدى تكيه داده در حال موت تا عمل آنها تمام شد خداوند ارضه كه موريانه باشد مسلط كرد بر عصا و خورد عصا را و چون عصا افتاد سليمان سقوط كرد كه ميفرمايد :
ما دَلَّهُمْ عَلى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ
و گفتند حكمت اين چند چيز بود يكى آن كه بايد كارگران جن و انس عمل خود را تمام كنند ، ديگر آن كه طائفهء جن مدعى بودند كه ما علم غيب داريم خداوند خواست كه مردم بدانند كه آنها دروغ ادعا مىكنند ، ديگر آن كه بدانند كه اجل وقتى آمد آنى مهلت نيست و لو سليمان باشد .