منازل خود و فرقهاى از آنها نزد پيغمبر آمدند اجازه بگيرند برگردند به مدينه بعنوان اينكه خانههاى ما در خطر است يهود كه اطراف مدينه هستند يا دزدان يا يك قسمت از اين مشركين بريزند در خانههاى ما و زنها و بچهها را اذيت كنند يا اموال ما را بربايند و حال آنكه خانههاى آنها در كمال امنيت بود اينها اراده نداشتند مگر فرار را .
وَ إِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ
مفسرين در تعيين اين طايفه كيان بودند اختلاف كردند و چون مدركى نداريم همين اندازه مىگوييم بعضى از اين منافقين و كسانى كه در قلوبشان مرض است و البته سران و بزرگان آنها بودند .
يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا
خطاب به اهل يثرب به انصار است از بعض اخبار استفاده مىشود و قطع نظر از اخبار به نظر هم بعيد نيست كه غرض اين طائفه اين بود كه انصار از دور پيغمبر بيرون روند و اين منافقين پيغمبر را با عده قليلى كه نزد او هستند بگيرند و تحويل كفار و مشركين دهند و جان خود را حفظ كنند .
وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ
از همين ضعيف الايمانها و مريض قلبها خواستند فرار كنند بهانهاى بدست آوردند .
يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ
عورة خطر است يا خطر دزد يا قتل زن و بچه يا اسيرى آنها .
وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ
هيچگونه خطر نداشتند فقط بهانه بود كه فرار كنند .
إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً
با اينكه فرار آنها اولا گناه كبيره بود ثانيا نتيجه نداشت زيرا اگر مشركين غالب شوند ميريزند در خانههاى شما و تمام شما را ميكشند و اسير ميكنند و اموال شما را غارت ميكنند لذا ميفرمايد :
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 14 ]
وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلاَّ يَسِيراً ( 14 )
و اگر داخل مدينه يا خانههاى مدينه شوند احزاب و مشركين بر آنهايى كه فرار كردند و استيذان در فرار نمودند از اطراف مدينه و خانهها پس از آن سؤال كرده