تمام حيوانات بزرگ را تسخير كنيد مثل فيل و شير و امثال آنها و بتوانيد تا كره ماه برويد و در مدت چند ساعت در كره زمين گردش كنيد و از اين سر دنيا با آن سر دنيا صحبت كنيد و يكديگر را مشاهده كنيد و كارهاى ديگر .
ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً
چون پير شدى كاسته شدى حتى قدرت بر حركت هم ندارى فراموشى ، كرى ، نابينايى حتى از خوراك و خواب هم كاسته شديد .
يَخْلُقُ ما يَشاءُ
همين مراحل دليل بر معاد است كه دو مرتبه از خاك برميخيزيد و تمام از روى حكمت است .
وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ
دو صفت كه اعظم صفات است و برگشت جميع صفات ذاتيه و فعليه و سلبيه به اين دو صفت است : علم و قدرت و منتزع از اين دو صفت ، و اين دو صفت منتزع از ذات كه صرف الوجود است غير متناهى ازلا و ابدا .
[ سوره الروم ( 30 ) : آيه 55 ]
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ ( 55 )
و روزى كه برپا مىشود ساعت ، قسم ميخورند گنهكاران كه ما درنگ نكرديم غير از يك ساعت و يك قطعه از زمان و همين نحو بودند كه دروغ ميگفتند و دروغ مىبستند .
نظر به اينكه انسان امور گذشته را در نظرش بسيار قليل مىيابد چنانچه حضرت نوح دو هزار و پانصد سال را به ملك الموت مىفرمايد به قدر آنست كه از آفتاب بسايه بيايم . حضرت عزير پس از صد سال مردن و زنده شدن خطاب شد
كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ
( سوره بقره آيه 259 ) اصحاب كهف پس از سيصد سال
قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ
( سوره كهف آيه 19 ) . پير مرد صد ساله به هم قطاران خود ميگويد كأنه ديروز بود كه با هم بازى ميكرديم . اما امور آينده در نظر دور ميآيد ميگويد كو تا قيامت ولى خداوند ميفرمايد
وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
( سوره شورى آيه 17 ) و در حديث است هر چه آينده است نزديك است .
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ
قيامت بر پا مىشود .