[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 71 ]
وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً ( 71 )
و كسى كه توبه كند و عمل صالح بجا آورد پس بدرستى كه او توبه نموده بسوى خداوند توبه كردنى .
از براى توبه جهاتى هست كه تائب بواسطهء آن جهات پشيمان مىشود يك جهت اينكه در اثر معصيت يك ضرر جانى و بدنى و مالى به او وارد مىشود مثل مرض ، فقر ، ذهاب آبرويى و امثال اينها يك جهت آنكه در شكنجه و حبس دولت واقع شده يك جهت براى عقوبات دنيوى كه به او متوجه شده ، يك جهت از ترس عقوبات اخروى كه استحقاق پيدا كرده . يك جهت براى اين است كه مخالفت امر الهى كرده و آيه اين قسمت را اشاره فرموده كه مفاد .
(
وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ
) است و كلمهء (
مَتاباً
) تصميم قطعى بر عدم عود و تدارك معاصى به اعمال صالحه و انا به و تضرع در پيشگاه احديت و شرمندگى و توقع از ديگران در دعاء در حق او و التماس به اهل بيت عصمت در شفاعت در حق او .
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 72 ]
وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً ( 72 )
يكى ديگر از صفات عباد الرحمن اينست كه كسانى كه شهادت بر خلاف حق و شهادت دروغ نمىدهند و چون برمىخورند به كارهاى لغو و لهو با كمال عزت رد ميشوند .
(
وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ
) در باب شهادت اولا : بايد حسى باشد حتى شهادت علمى فايده ندارد و چه رسد به ظنى و