حرام ، و نيز سؤال مىشود از مظالم عباد كه تفسير شد آيه شريفه
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
بمظالم و حديث قدسى دارد .
و عزّتي و جلالي لا يجوزني ظلم ظالم تا حق مظلوم گرفته نشود ظالم رها نمىشود و دارد در أخبار اولا اگر ظالم عباداتى دارد بمظلوم ميدهند به مقدار حقش ، و اگر ندارد و مظلوم گناهانى دارد بار بر ظالم مىشود ، و اگر ندارد بمظلوم ميگويند كه هر كه از دوستان تو و بستگان و أرحام و رفقاء كه ميخواهى نجات پيدا كنند بياور و گناهان آنها را بر ظالم بار كن .
( بشارت ) اگر ائمه اطهار گناهان تمام شيعه را بار كنند بر ظالمين خود جا دارد چون آنها عبادت ندارند و اينها گناه ندارند و اگر گناه تمام شيعه را بر آنها بار كنند تدارك ظلمهاى آنها نمىشود .
[ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 94 ]
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ( 94 )
پس علنا و جهارا به آنچه امر شدهاى آشكارا كن و از مشركين كنارهگيرى و إعراض نما .
( مسئلة ) أخبار بسيارى داريم در باب تقيّه حتى از حضرت صادق عليه السّلام است فرمود :
التقية ديني و دين آبائي
و در كتب فقهيه وجوب تقيه در باب وضوء و نماز و ساير ابواب فقه را بيان فرمودهاند و عمل بر خلاف تقيه را باطل شمردهاند و قضيه تقيه عمّار نزد مشركين معروف است ، و از أمير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود بعد از من اگر شما را اجبار كردند بسبّ به من سبّ كنيد ، و بالجمله باب تقيّه بسيار وسعت دارد ، لكن بر انبياء و رسل جايز نيست و آنها علنا بايد به آنچه ارسال شدهاند قيام كنند ، يك إبراهيم مقابل يك دنيا مشرك ، لذا ميفرمايد :
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ
علنا بدون خوف و ملاحظه مأموريت خود را انجام بده .
حتى مثل موسى و هارون در مقابل دستگاه فرعون و حتى حضرت رسول 13 سال در