موجب رستگارى و سعادت و فيوضات الهى و نيل ببهشت مىشود و انذار به اينكه شرك و كفر و ضلالت و معاصى و صفات خبيثه باعث بدبختى و شقاوت و غضب الهى و عقوبات و عذابهاى دنيوى و اخروى ميگردد .
يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ
ممكن است مراد يوم القيمة باشد لكن بعيد نيست كه همان حين موت و حالت احتضار باشد بقرينه جمله بعد
فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا
چه ظلم بنفس كرده باشند يا به غير يا بدين
رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ
زيرا اگر روز قيامت بود ميگفتند ما را برگردان به دنيا نه اينكه اجل و مرگ ما را تأخير انداز و به همين قرينه گفتيم آيه شريفه
لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ
منافقون آيه 10 ، عذاب زكات و حج همان پيش از موت ميرسد .
نُجِبْ دَعْوَتَكَ
بتوحيد و ايمان و عقائد حقّه
وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ
آنچه فرمودند از فعل واجبات و ترك محرمات .
أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ
استفهام تقريرى است در جواب ظالمين ، مگر شما نبوديد كه قسم ياد كرديد و ميگفتيد كه اين دستگاه ما هميشه هست و اعتناء بانبياء و دستورات الهى نكرديد و بكفر و فسق و ظلم خود ادامه داديد .
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 45 ]
وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ ( 45 )
و سكونت پيدا كرديد و جاى گير شديد در مساكن ظالمين پيشينيان و بر شما واضح شد كه چگونه با آنها معامله كرديم و بچه عذابهايى هلاك شدند و