اگر مدعى اقامه بينه نكرد حاكم بر منكر حكم قسم ميدهد كه بايد بيكى از اين سه صيغه قسم ياد كند بر بطلان دعوى مدّعى و اگر رد قسم كرد مدّعى قسم ياد كند بر اثبات دعوى و در باب عهود و نذور و ايمان اگر كسى بيكى از اين سه صيغه اجراء قسم كرد بر اتيان فعلى يا ترك آن لازم مىشود به شرط آنكه آن فعل فى نفسه جايز باشد اعم از واجب و مستحبّ و مباح فقط بر فعل حرام تعلق نميگيرد و لازم نميشود غاية الامر اگر بر فعل واجب قسم ياد كرد وجوبش مؤكد مىشود و اگر بر ترك فعلى قسم ياد كرد اعم از حرام و مكروه و مباح تركش لازم مىشود فقط به ترك واجب تعلق نميگيرد و بر ترك حرام حرمتش مؤكد مىشود و در خلف قسم كفاره لازم مىشود چنانچه ميفرمايد
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ
الاية مائده آيه 91 تفتؤ بمعنى نزول جواب قسم لاء مضمره است يعنى لا تفتؤ ، مىگويى ما فتاة اذكره يعنى ما زلت و ما افتاء يعنى ما ازول .
تَذْكُرُ يُوسُفَ
يعنى دائما ياد يوسف ميكنى و يوسف يوسف مىگويى
حَتَّى تَكُونَ حَرَضاً
حرض بالتحريك آب شدن قلب است از عشق و حزن و فراق بطورى كه مشرف بر موت شود .
أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهالِكِينَ
خود را هلاك ميكنى يعنى اين حزن و اندوه تو ضعف و پيرى و سستى قوى ميآورد و روز بروز شدت مىكند تا منجر به هلاكت شود و بالاخص از مثل انبياء كه بايد قوه صبر آنها زياد باشد و خوددارى كنند در بليات كه دارد در خبر
( البلاء موكل بالانبياء ثم الاوصياء ثم الامثل فالامثل )
هر كه در اين بزم مقربتر است * جام بلا بيشترش ميدهند
هر كه بود تشنه ديدار دوست * آب دم نيشترش ميدهند