يس آيه 38 ، كه همان ستاره وكاء قرارگاه او است و مثل
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
، الى قوله :
وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ
تكوير آيه 1 تا 6 ، و مثل
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ
نحل آيه 79 ، و غير اينها از آيات ، بنا بر اين جهنم در هر كره باشد و بهشت در هر كره نزديك بيكديگرند و اللَّه العالم .
وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ
اين نداء و مكالمه بعيد نيست كه با كسانى از مؤمنين باشد كه آنها را در دنيا ميشناختند و معاشرت داشتند و از آنها متوقع هستند
أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
از اين جمله استفاده مىشود دو موضوع يكى اينكه تشنگى و گرسنگى اهل جهنم بسيار سخت است زيرا آدمى كه ميان آتش ميسوزد بفكر تشنگى و گرسنگى نميافتد مگر آنكه تشنگى و گرسنگى سختتر از آتش باشد ، ديگر اينكه باندازهاى اينها بهم نزديك هستند كه ممكن است آب و غذا اهل بهشت بر آنها بفرستند كه توقع ميكنند .
قالُوا
اهل بهشت در جواب آنها
إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ
تحريم تشريعى نيست زيرا دار تكليف نيست بلكه تحريم تكوينى است يعنى محال است بر كافرين و ما قدرت بر انجام آن نداريم هم عذرخواهى است كه از عهده ما خارج است و هم سرزنش است كه شما بدست خود خود را محروم كردهايد و منع اكيد است از جانب خدا .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 51 ]
الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ ( 51 )
كسانى كه گرفتند دين خود را لهب و لعب بيهوده و بازيگرى و فريب داد آنها را زندگانى دنيا پس امروز كه روز قيامت است ما آنها را فراموش ميكنيم چنانچه