آنها كنيد ببينيد قرآن مجيد چه اندازه مذمت از منافقين فرموده حتى اينكه ميفرمايد
إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
نساء آيه 144 ، اما اشخاص آنها را معين نميفرمايد بلى بعد از ظهور نفاق كليه احكام از آنها سلب مىشود .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 118 ]
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ ( 118 )
پس بخوريد از آن حيواناتى كه در موقع ذبح ذكر اسم اللَّه بر آنها شده باشد اگر هستيد بآيات الهى ايمان آوردهايد .
توضيح - شرائط تذكيه : اولا بايد تذكيه كننده مسلم باشد ذبيحه كفار حرام و نجس است حكم ميته دارد . ثانيا بايد در حال ذبح تسميه بگويد بسم اللَّه الرحمن الرحيم و مجرد بسم اللَّه هم كافيست . ثالثا بايد رو به قبله باشد هم ذابح رو به قبله بايستد هم گردن مذبوح رو به قبله باشد . رابعا بايد با آهن و فولاد باشد و شيشه و كارد طلا و نقره و ساير اينها نباشد . خامسا بايد فرى اوداج اربعه بشود و در شتر نحر لازم است و بعضى اعتبار بلوغ ذابح را هم كردهاند و ذكات جنين هم بذكات مادر او است .
و در اين آيه متعرض ذكر اسم اللَّه شده در مقابل مشركين كه ذكر اسم اصنام خود ميكردند و براى آنها قربانى مينمودند لذا ميفرمايد
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و اين امر كلوا دلالت بر وجوب ندارد و لو اينكه گفتهايم امر ظاهر در وجوب است بلكه دلالت بر جواز اكل دارد زيرا امر در مقام توهّم حذر بيش از جواز دلالت ندارد و اين جمله براى دفع توهّم مشركين بود كه اعتراض بمسلمين كردند كه گوسفند اگر بمرگ خدايى بميرد بموت حتف انف نميخوريد و مقتول خود را ميخوريد مقتول شما بهتر از مقتول الهى است .
جواب - موت حتف انف قتل نيست و خدا هم قاتل نيست مميت است و آن