تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 176

مساهمون:

ص١٧٦
نقشه عملى ميشد چنانچه بيان كرديم چون در مقام خود گفته‌ايم اراده از صفات ذات است وفاقا للحكماء و محققين از علماء و خلافا للمتكلمين كه از صفات فعل شمرده‌اند و برگشتش بعلم است ، اراده در عباد علم با نفع است كه محرّك عضلات است نحو الفعل و در بارى علم بصلاح است كه در موقع صلاح ايجاد ميفرمايد و اين با قدم علم و حدوث عالم منافات ندارد ازلا ميدانسته كه صلاح در ايجاد عالم است بموقع خود و قبل از موقع صلاح نبوده و بعد از آن هم صلاح نيست .
فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ
پس آنها را واگذار هر چه ميخواهند افتراء و تهمت و كلمات ناروا بزنند و بگويند چون حكمت بالغه اين نحو اقتضاء دارد ( گر تو نمىپسندى تغيير ده قضا را ) بايد بنده فقط بوظيفه خود عمل كند و در جميع واردات و قضاهاى الهى تسليم باشد نگاه كنيد حضرت ابا عبد اللَّه عليه السّلام با اين همه واردات در مناجات با پروردگار در مقتل عرض كند ( الهى رضا بقضاك صبرا على بلاك ) و حضرت زينب سلام اللَّه عليها بابن مرجانه بفرمايد ( هؤلاء قوم كتب اللَّه عليهم القتل فبرزوا الى مضاجعهم . )

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 113 ]

وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ ( 113 ) به اين وساوس شياطين انسى و جنّى قلوب كسانى كه ايمان بآخرت ندارند گوش فرا ميدهند و وساوس آنها را مىپسندند و كسب ميكنند معاصى و اعمال زشت و عداوت با انبياء و اولياء حق را و بمقام عمل ميگذارند
وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ
لام مكسوره افاده علت غايى مىكند يعنى غرض اين اعداء انبياء كه شياطين انسى و جنى هستند از اين وساوس و بيان زخرف قول اين است كه توجه كنند و به گوش دل بشنوند افئدة جمع فؤاد بمعنى قلب است
الَّذِينَ