وَ ذَرِ الَّذِينَ
يعنى ترك مراوده و مجالست با آنها را بنما
اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً
ملعبه بازيگريها است و كارهاى لهو مثل ساز و آواز و رقص و كفزدن و سائر لهويات كه امروز تمام جوانان و دختران بالاخص فرهنگيان و كارگران يا مشغول ميكنند خود را بلهويات بسينماها و تفريحگاهها يا ببازيگريها جيم لاستيك و توپ بازى و آن قدر اهميت ميدهند به اينها كه دين خود فرض كردند و مسلما از نماز در نزد نمازگزاران بيشتر اهميت ميدهند .
وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
و تصور ميكنند كه فقط همين چهار روز دنيا است و در دنيا ماندنى هستند و از اسم مرگ و تابوت و عمارى و قبر و غسالخانه متأذى ميشوند و نبادا چشم آنها بيك مرده بيفتد كه به خيال مرگ افتند و از كار لهو و لعب خود آنى بازمانند .
وَ ذَكِّرْ بِهِ
مرجع ضمير بعضى گفتند قرآن ، بعضى حساب ، بعضى روز جزا و بعيد نيست كه مرجع مفاد جملات قبل باشد كه اتخاذ دين بلهو و لعب و غرور بحيات دنيوى يعنى از مجالس آنها اعراض فرما لكن آنها را متذكر نما تا حجت بر آنها تمام شود و اين جمله شبيه آيه شريفه است
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ
نساء آيه 66
أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ
بسل گرفتن بجزاء عمل است
كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ
مدثر آيه 41
لَيْسَ لَها
از براى هر نفسى نيست
مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ
كه حفظ كند آنها را از عذاب و لا شفيع كه توسط كند از براى نجات آنها
وَ إِنْ تَعْدِلْ
و اگر آن نفس عدلى براى خود آورد
كُلَّ عَدْلٍ
كه فدى دهد و لو تمام دنيا را كه به او عذاب متوجه نشود
لا يُؤْخَذْ مِنْها
قبول نميشود چنانچه ميفرمايد
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
آل عمران آيه 85 .