خدا ميفرمايد
إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ
پس از تقاضاى آنها و دعاء حضرت عيسى خداوند اجابت فرمود و نازل نمود .
فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ
همين نحوى كه بسائر معجزات عيسى از احياء موتى و ابراء پيسى و ابصار كور و غيرها كافر شدند و حمل بر سحر كردند اگر نزول مائده را هم حمل بر سحر كردند و همين معناى كفر است .
فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ
آيا مراد عذاب دنيا است مثل امم سابقه از قوم نوح ، لوط ، هود ، صالح ، شعيب ، موسى از غرق و صاعقه و صيحه و خسف و در اخبار دارد مسخ شدند به صورت خوك و ميمون يا عذاب آخرت كه خلود در آتش باشد كه تمام كفار معذب هستند يا هر دو و بعيد نيست كه اخير ظاهر آيه باشد و از اخبار نيز استفاده مىشود عذابا نكره آورده كه درجه بالا
لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
زيرا هر چه حجة تمامتر شود و معجزات ظاهرتر گردد مخالفت آن عقوبتش بيشتر مىشود خصوصا مثل مائده كه بحس مشاهده كنند و بخورند جماعت كثيرى و اشباع شوند و از او چيزى كم نشود هيچگونه احتمال سحر در او نميرود چون سحر حقيقت ندارد پس كافر شدن به او و حمل بر سحر كردن موجب عقوبت شديد مىشود و در شرح قصه اين موضوع حديث مفصلى از سلمان فارسى دارد كه نقل آن بسيار طولانى مىشود رجوع بمجمع البيان طبرسى كنيد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 116 ]
وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ( 116 )
و زمانى كه فرمود خداوند اى عيسى پسر مريم آيا تو گفتهاى براى مردم كه