[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 87 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 87 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد بر خود حرام نكنيد آنچه كه از طيبات خداوند بر شما حلال فرموده و از حدود الهى تجاوز نكنيد كه خدا متجاوزين را دوست نميدارد .
اين آيه شريفه در مقام مذمت رهبانية و ترك لذائذ نفسانيه از نساء و مأكولات و ملبوسات و مشروبات و ساير لذائذ است كه مفاد حديث شريف است كه فرمود
( لا رهبانية فى الاسلام )
كه بعضى عرفاء و صوفيه حيوانى نميخورند و لباس خشن ميپوشند يا شب تا بصبح بيدارند خواب نميروند و ترك معاشرت با زنها ميكنند و امثال اينها و خود را بزهد معرفى ميكنند با اينكه غرض آنها جلب قلوب است و استفاده رياست نه براى زهد از دنيا است و كسانى كه اعتصاب ميكنند از خوراك براى اغراض شخصيه لذا ميفرمايد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
احكام شرعيه بر تمام بشر آمده و تخصيص بذكر مؤمنين از جهة اين است كه امتثال احكام فرع ايمان است و غير مؤمن براى او نتيجه ندارد .
لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
تحريم حلال يا به قسم است مثلا قسم ياد كند كه نزد زن نرود يا ازدواج نكند يا حيوانى مصرف نكند و اينها چون ترك اينها مرجوح است و در حديث است كه
ان اللَّه يحب ان يؤخذ برخصه كما يؤخذ بعزائمه
و در آيه بعد ميفرمايد
لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ
و يا بتشريع است كه حلال خدا را حرام كردن و بدعت در دين گذاردن كه موجب كفر مىشود و يا بتصميم است كه بنا ميگذارد كه مرتكب نشود يا به نذر و عهد است كه شرط انعقادش رجحان است حتى بمباح فضلا از مرجوح تعلق نميگيرد و مراد از طيبات چيزهاييست كه موافق طبع است و طبيعت انسانى تمايل به آنها دارد