[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 54 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ( 54 )
اى كسانى كه ايمان آورديد كسانى از شما كه از دين بر ميگردند پس زود باشد كه خداوند قومى را ميآورد كه خدا آنها را دوست ميدارد و آنها هم خدا را دوست دارند كه اينها نزد مؤمنين سهل و لين و منقاد هستند و براى كفار صعب و شديد و غليظ هستند در راه خدا جهاد ميكنند و از ملامت ملامت كننده باك ندارند و اين فضل الهى است بهر كه سزاوار بداند ميدهد و خداوند فضل و كرمش وسعت دارد و محل آن را ميداند بكى بدهد يا ندهد .
اين آيه شريفه را مفسرين هر كدام بدلخواه خودشان بر موردى تطبيق كرده حتى گفتند مراد ابى بكر است كه با اهل رده جنگ نمود ، بعضى گفتند مراد اهل يمن هستند كه ايمان آوردند ، و بعضى گفتند مراد اهل فرسند كه بشرف اسلام بلكه تشيع مشرف شدند ، لكن آنچه از اخبار وارده از ائمه اطهار عليهم السلام بما رسيده دو موضوع است : يكى امير المؤمنين على عليه السّلام كه با مارقين و ناكثين و قاسطين جنگ فرمود جمل ، صفين ، خوارج . و ديگر حضرت بقية اللَّه قائم آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه پس از ظهورش يملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت ظلما و جورا ، و ما قطع نظر از اخبار از نفس آيه ميتوانيم استفاده كنيم زيرا كسى كه لا يخاف فى اللَّه لومة لائم و كسى كه يحبه اللَّه و يحب اللَّه غير از معصوم نيست و كسى كه با مؤمنين رحيم و رءوف باشد و با كفار شديد و غليظ جز اين دو بزرگوار سراغ نداريم و توضيح اين مطلب بعد از شرح آيه خواهد شد انشاء اللَّه تعالى بحوله و قوته