در پاكت گذارده روز محاكمه روى ميز گذاردم و گفتم يك مدارك تازه پيدا كردهام براى اثبات دعوى خود قاضى پس از آنكه متوجه شد رو به من كرد و گفت شما كه همچه مدرك مهمى داشتيد چرا روز اول نياورديد و فورى بر طبق مقصود من حكم صادر شد
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
و در آيه بعد ميفرمايد
فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
و در دو آيه بعد ميفرمايد
فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
و ممكن است گفته شود كه اگر در احكام كليه الهيه باشد كه تغيير در حكم الهى دهد كافر مىشود و اگر در موضوعات شخصيه باشد اگر در حقوق الناس است ظالم مىشود و اگر در غير حقوق الناس است فاسق مىشود ، لكن ظاهر آيات اينست كه حكم به غير ما انزل اللَّه هر سه عنوان بر او صادق است ، كافر است چون بدعت در دين گذارده يا منكر حكم الهى شده و ظالم است در حق خود و ديگران كه در معرض عذاب الهى خود و ديگران را انداخته و فاسق است چون از طاعات الهى خارج شده و سرپيچى نموده .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 45 ]
وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 45 )
و نوشتيم بر يهود در تورات كه محققا نفس بازاء نفس يعنى قاتل را بكشند بازاء مقتول و چشم بازاء چشم كه اگر چشم كسى را بيرون آورد يا كور كرد چشم او را بيرون آورند يا كور كنند و بينى بازاء بينى و گوش بازاء گوش و دندان بازاء دندان و بالجمله هر عضوى را كه ناقص كرد همان عضو را ناقص كنند و اگر جراحت و زخمى زد به همان مقدار به او بزنند و قصاص كنند پس اگر محقق عليه يا اولياء مقتول