در كلماتش بسيار يافت ميشد و اين دليل محكمى است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 83 ]
وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إِلاَّ قَلِيلاً ( 83 )
و زمانى كه آمد آنها را چيزى كه دلالت بر امنيت مسلمين مىكند مثل بشارت بفتح يا موجب خوف آنها مىشود مثل هزيمت مسلمين و شكست آنها آن خبر را همه جا ميگويند و فاش ميكنند تحقيق نكرده و صدق و كذب آن را دست نياورده و اگر خوددارى ميكردند تا حقيقت آن را از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا از اولى الامر بدست بياورند تا علم پيدا كنند كسانى كه استنباط ميكنند و دقت ميكنند و صدق و كذب آن را ميفهمند و اگر نبود تفضلات الهى بر شما هر آينه متابعت شيطان را مينموديد مگر كمى را شما .
اين آيه شريفه دليل است بر اينكه هر چيزى را به مجرد شنيدن نبايد باور كرد تا از مركز صحيح تحقيق نشود و صدق و كذب او معلوم نگردد اشاعه نبايد نمود چه راجع بامن باشد كه مورث غفلت مسلمين مىشود و سستى در اقدام و چه راجع بخوف باشد كه مورث ضعف و خوف مسلمين مىشود ، و قريب به همين معنا است آيه شريفه
إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ
حجرات آيه 6 .
وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ
مرجع ضمير جمع ممكن است منافقين باشند يا مؤمنين ضعيف الايمان سست عنصر زود باور كه به مجرد شنيدن يك خبرى و پيش آمد امرى منتشر و اذاعه ميكنند يا از روى عناد يا ضعف ايمان بين المسلمين .