باشند نه از روى قياس و استحسان مسلما خالى از اشتباه و سهو و نسيان بلكه جهل ببسيارى از احكام نيستند چگونه عقل حكم كند بوجوب و لزوم اطاعت آنها با احتمال اين نوع عوارض در آنها بلكه اولى الامر بايد كسانى باشند كه امر آنها عين امر الهى باشد و احتمال كذب و خطاء و اشتباه و سهو و نسيان در آنها راه نداشته باشد تا عقل حكم كند بلزوم اطاعة آنها و اين خاص بمعصومين است و مقام عصمت امرى است باطنى احدى اطلاع ندارد جز خدا پس بايد خدا معين فرمايد اولى الامر را بعلاوه كسى را كه خدا او را صاحب امر بشمارد و اطاعة او را رديف اطاعة خود و رسول ذكر فرمايد بايد كسى باشد كه خدا او را صاحب امر قرار داده باشد نه كسانى كه بقهر و غلبه يا بحيله و تزوير غالب و فرمان فرما شدند و الا اطاعت فرعون و نمرود و شداد و اكاسره و فراعنه و اقاصره و جبابره هم لازم است نعوذ باللَّه من العناد و العصبية .
( و اما مقام دوم )
در غاية المرام چهار حديث از طرق عامه و چهارده حديث از طرق خاصه از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت كرده احاديث مفصل مبسوطى كه اولى الامر كيانند و در بحار و ساير كتب اخبار مثل كافى و فقيه و تهذيب و غير اينها متعرض شدند كه ذكر آنها كتاب مفصلى مىشود و از حد تواتر بالا مىزند و ما بذكر يك جمله كوتاهى از حديث جابر بن عبد اللَّه انصارى كه از صحابه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است از باب نمونه متعرض ميشويم :
از ابن بابويه مسندا از جابر روايت مىكند كه گفت
( لما انزل اللَّه عز و جل على نبيه محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا ايها الذين آمنوا اطيعوا اللَّه و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم قلت يا رسول اللَّه عرفنا اللَّه و رسوله فمن اولو الامر الذين قرن اللَّه طاعتهم بطاعتك فقال ( ص ) هم خلفائى يا جابر و ائمة المسلمين من بعدى اولهم على بن