از آيات ديگر و اخبار متواتره كه ملائكه صورت جسمانى دارند و جنگ ميكنند و نزول و حبوط و عروج دارند مثل ملائكهاى كه بر حضرت ابراهيم عليه السّلام نازل شدند در بشارت باسحق و بر حضرت لوط عليه السّلام در اهلاك قوم او و بر داود عليه السّلام در امتحان او ، و نزول هاروت و ماروت و غير اينها ، و نزول فطرس با چهار هزار ملك براى نصرت ابى عبد اللَّه الحسين عليه السّلام و نزول در ركاب حضرت بقيّة اللَّه عجل اللَّه تعالى فرجه و غير اينها ، و توضيح آن در مجلد اول در حقيقت جنّ و ملك داده شده مراجعه شود در ذيل آيه شريفه
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ
الاية .
و از كلمه منزلين بقرينه آيه بعد كه ميفرمايد مسوّمين استفاده مىشود كه اين سه هزار ملك در جنگ بدر مشاهده نميشدند همين ميديدند كه سر و دست مشركين جدا مىشود ولى قاتل آنها ديده نميشد ، حتى گذشت بر امير المؤمنين عليه السّلام هم به صورت باد وارد شدند و سلام كردند .
سؤال - آيا اين خلاف عدل نيست ؟
جواب - منافى با عدل نيست زيرا اين ملائكه كسانى را ميكشتند كه ميدانستند كه آنها نه خود قابل هدايت هستند و نه در نسل آنها مؤمنى بوجود ميآيد ، چنانچه امير المؤمنين عليه السّلام هم اين جهت را منظور داشت در جنگها ، و همچنين ابى عبد اللَّه عليه السّلام در كربلا بعلاوه عضو فاسدى بودند كه سرايت بسائر اعضاء مينمودند و جلوگير ديگران بودند از تشرّف باسلام بلكه مسلمين را از بين ميبردند و اساس اسلام در هم كوبيده ميشد .