[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 117 ]
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )
مثل آنچه انفاق ميكنند كفار در اين زندگانى دنيوى مثل مثل باديست سموم كه در او برودت باشد يا حرارت كه موقعى كه اصابت كند كشتزار قومى كه به خود ظلم كردند پس آن زرع را از بين ببرد و فاسد كند و اين فساد ظلم نيست از جانب خدا بر آنها بلكه اثر ظلميست كه آنها بر خود روا داشتند .
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ
انفاق دو قسم است يك انفاق در راه حق است مثل انفاقات واجبه يا مستحبه و يك انفاق در راه باطل است مثل انفاقات بر ضدّ حقّ و مورد آيه انفاقات حقّه نيست و لو آن هم براى كفار نتيجه ندارد زيرا ايمان شرط صحّت كليه عبادات است چنانچه مكرر ذكر شده ، بلكه مراد انفاقات باطله است مثل انفاق در تنظيم قشون بر عليه السلام يا انفاق بمسلمين براى عود بكفر يا بدشمنان اسلام براى تشجيع و تقويت آنها و امثال اينها ، و دليل بر اينكه مراد اين قسم است كلمه
فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا
يعنى براى زندگانى دنيا از جاه و منصب و مقام و ضعف طرف و اين انفاقات به ضرر خودشان تمام مىشود و خداوند دين خود را تقويت مىكند و نصرت مىبخشد و باطل را نابود مىكند هم مالشان از دست رفته و هم خود را به هلاكت انداخته .
كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ
صرّ در قرآن استعمالات زيادى دارد و قدر جامع آن شدّت و سختيست و در اينجا باد شديدى باشد در برودت و سردى يا در حرارت و گرمى يا تندى و سختى . و بالجمله بادى كه آسيب بر حاصل دارد از گياه و نبات و اشجار و مزروعات و آنها را از بين ببرد و فاسد كند .