إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
چه كفار اهل كتاب و چه مشركين و چه ساير طبقات كفار بلكه ملحق به آنها هستند اهل ضلالت و معاندين و مخالفين و بالجمله كسانى كه ايمان ندارند و مقصّرند .
امّا شمول آيه لجميع طبقات كفار بواسطه عموم موصول است و اما غير آنها بواسطه ادلّه خارجيه كه در آخرت به حكم كفار هستند و لو در دنيا در پارهاى از احكام مختلف باشند .
لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ
از براى غنى معانى كردهاند لكن موارد استعمالش مختلف است ، اما در صفات الهيه كه ميفرمايد
وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ
بمعنى دارايى است و اعظم صفات ثبوتيه است و دلالت دارد بر جميع صفات كمال از علم ، قدرت ، حيات ، كبريايى ، عظمت ، علو ، قدم ، وجوب وجود . و بدلالت التزاميه دلالت دارد بر سلب جميع صفات نقص و عيب از تركيب و تجسم و شريك و غيرها .
و اما در مورد آيه دلالت دارد بر رفع و دفع عذاب و نجات از مهالك يعنى از آنها رفع نميكنند عذاب را و نجات نميدهند آنها را از مهالك
أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ
ذكر اموال و اولاد براى اينست كه اعزّ اشياء در نظر اهل دنيا اين دو چيز است كه محل اعتماد آنها و البته غير اين دو بطريق اولى دفع عذاب نميكند از جاه و منصب و خدم و هشم و عشيره و اصحاب و صديق و رفيق و غير اينها .
مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
يعنى من عذاب اللَّه و سخته و غضبه شيئا ، نكره در سياق نفى مفيد عموم است يعنى هيچگونه عذابى را از آنها نميتوانند بر طرف كنند .
وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
جهنم
هُمْ فِيها خالِدُونَ
.