كند يعنى هر متاعى باشد به آنها اختصاص دهيد و بالمعروف يعنى آن مقدار كه در خور قدرت زوج و شئون زوجه و مطابق عرف باشد .
حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ
خداوند بر اهل تقوى اين بهرهمند نمودن مطلقات را مقرر داشته است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 242 ]
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 242 )
( اين چنين خداوند براى شما آياتش را بيان مىكند باشد كه شما تعقل نمائيد ) بيان و تبيين بمعنى اظهار است و مفاد آيه شريفه اينست كه خداوند براى ارشاد و هدايت بندگان آيات شريفه قرآن و احكام آن را نازل فرمود و غرض از انزال آنها درك و تفهم و تعقل آنان بود كه مصالح و مفاسد و منافع و مضار امور دنيوى و اخروى را درك كنند و خود را از مهالك نشئتين نجات دهند و حقيقت عقل همين است كه انسان بواسطه آن سعادت دنيا و آخرت خود را تامين نمايد چنانچه در كافى روايت كرده كه از امير المؤمنين عليه السّلام از عقل سؤال شد فرمود
( العقل ما عبد به الرحمن و اكتسب به الجنان )
و در علم اخلاق عقل را به دو قسمت تقسيم نمودهاند : عقل نظرى كه معرفت بصلاح و فساد و حق و باطل و حسن و قبح امور است و ادله عقليه و نقليه از آيات و اخبار متكفل آنست .
و عقل عملى كه تدبير امور مطابق عقل نظرى از تحصيل عقائد حقه و اخلاق حميده و اعمال صالحه مىباشد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 243 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( 243 )
( آيا ندانستى كسانى را كه از ديار خود از ترس موت بيرون رفتند و حال آنكه