فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ
پس اگر آن زنها از خانه شوهر بيرون شوند و يا شوهر اختيار كنند بر شما كه اولياء متوفى هستيد باكى نيست نسبت به آنچه آن زنان درباره خود انجام ميدهند از زينت نمودن و تعريض نكاح و نحو اينها در صورتى كه مطابق معروف و موافق شرع باشد .
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
و خداوند داراى عزت و بزرگوارى و قدرت و غلبه و علم بجميع حكم و مصالح است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 241 ]
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 241 )
( و براى زنان مطلقه بهرهء است بوجه معروف كه سزاوار و ثابت شده بر پرهيزكاران )
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ
آيه شريفه بمقتضاى اطلاق آن شامل جميع مطلقات اعم از مدخوله و غير مدخوله و مفروضة الصداق و غير مفروضة الصداق و مطلقه بطلاق رجعى و به اين مىشود زيرا مطلقات جمع محلى بالف و لام است و افاده عموم مىنمايد .
ولى نوع مفسرين آيه را راجع بمطلقات غير مدخوله كه مهر آنها معين نشده دانستهاند زيرا متاع چنانچه گذشت مخصوص آنهاست و ساير مطلقات اگر مدخوله و مفروضة الصداق باشد تمام مهر را مستحقند و اگر مدخوله غير مفروضة الصداق باشند مهر المثل حق دارند و اگر غير مدخوله مفروضة الصداق باشند نصف مهر را بايد به آنها بدهند .
لكن اخبار وارده در ذيل آيه مخصوصا اخبارى كه درباره مطلقات حضرت مجتبى عليه السّلام روايت شده كه حضرت به همه آنها متاع از غلام و كنيز و غيره ميدادند