الان نماز طواف در آن گذارده مىشود نه اينكه مراد مسجد الحرام يا مكه باشد كه بعضى از مفسرين گمان كردهاند و در اخبار ائمه اطهار به همان مقام معروف تفسير شده و در همه آنها تصريح شده كه آن موضعى است كه حضرت ابراهيم ( ع ) بر سنگ ايستاد و جاى پاى او در سنگ اثر كرد .
« مصلى » يعنى محل صلوة و نماز و مقصود از محل نماز قرار دادن مقام ابراهيم اينست در جهت موقف او نماز گذارده شود و مذهب اماميه طبق اخبار وارده از ائمه طاهرين اينست كه نماز واجب است خلف مقام يا در يمين و يسار آن به قدر امكان گزارده شود چنانچه در رسائل مناسك و كتب فقهيه مذكور است .
وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ
يعنى عهد و پيمان گرفتيم يا امر كرديم ابراهيم و اسمعيل را كه خانه مرا پاكيزه كنيد و مراد از تطهير همان تطهير از نجاسات و كثافات است نه از اصنام و بتها زيرا در زمان ابراهيم و اسمعيل بتى در كعبه نبوده كه خانه را از آن پاك كنند و اضافه بيت به خداوند براى تشريف و احترام كعبه است كه محلّ عبادت از طواف و نماز و غيره است چنانچه مساجد را خانههاى خدا مىنامند و از قلب مؤمن بحرم خدا تعبير شده است .
لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ
طائفين يعنى حجاج و معتمرين كه براى طواف حج و عمره يا طوافهاى مستحبه به آنجا تشرّف پيدا ميكنند و مراد از عاكفين كسانى هستند كه به منظور اعتكاف در مسجد الحرام در آنجا اقامت ميكنند نه اينكه مراد مقيمان در مكّه باشند ، و ركع جمع راكع و السجود جمع ساجد است چنانچه گفتهاند كه هر فعلى كه مصدرش به اين وضع باشد جايز است جمع براى فاعل آورد مثل قعود و ركوع و سجود و مراد نمازگزارانند نه اينكه خصوص ركوع و سجود مقصود باشد و از اينجهت با واو عاطفه ذكر