تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 479

مساهمون:

ص٤٧٩
جماعت معتبرست ، تا از تهمت دور بوذ ، و خصم بر آن انكار نتواند كرد . اما آنچه گفت : « نام پذرش نام [ پدر ] من باشذ » ، اين معنى خلاف مذهب حق است كه رسول - صلى اللّه عليه و آله - در بعضى احاديث ذكر اسمآ امامان دوازده‌گانه فرموذ ، و او را « محمد بن الحسن » خواند . و ايمه معصوم برين بوذه‌اند . « 1 » و « ابدال » ، چيزى نهادن بود در مكان چيزي ؛ يعنى : امن در موضع خوف وضع كنيم .
يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً :
حالى است ؛ يعنى : خذايرا پرستند و بوي شرك نيارند . و گفته‌اند . استيناف است ؛ يعنى : هم يعبدوننى . « 2 »
وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ :
و هركس كه بعد از ظهور حق ، حق بازپوشذ ، و گفته‌اند : مرتد شوذ . « 3 » و گفته‌اند : هركس كه بنعمت خلافت ايشان كافر گردذ . « 4 »
فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ :
ايشان كافراند .
هامش
- ح 887 ، منتخب الاثر / 187 ، ينابيع المودة / 488 ؛ احقاق الحق 13 / 182 - 191 ، 234 - 235 ، 171 - 175 ، 178 و 19 / 660 - 662 . ( 1 ) - در مورد « اسم ابيه اسم ابى » ، به پاورقى دوازدهم از جلد سوم كفاية الخصام رجوع شود . ( 2 ) - تبيان 7 / 455 . ( 3 ) - كشف الاسرار 6 / 562 . ( 4 ) - طبرى 18 / 110 ، تبيان 7 / 455 .