قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ :
بگو اى محمد ! علم ظهور قيامت در حضرت خذاوند است . در آيت
« إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ »
« 1 » همين معنى است .
سوال : در اوّل آيت فرموذ :
« قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي » .
و در آخر فرموذ :
« قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ » .
و در تكرار بايذ كه فايده باشذ ، و الّا تكرار بىفايده از حكم روا نبوذ .
جواب : در اوّل ، بيان وقت قيامت مىفرمايد . و در آخر ، بيان وجود ظهور . « 2 »
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ؛
يعنى : بيشترين مردم ، از قيامت بيخبرند ، و بوجود و ظهور آن [ 67 - پ ] ايمان ندارند .
قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا .
سبب نزول اين آيت ، آن بوذ كه اهل مكه ، رسول را - صلى اللّه عليه و آله - گفتند :
اى محمد ! چه شوذ اگر ما را خبر دهي بايام ارزانى نعمت ، تا پيش از آنك نرخهاى آن گران شوذ بخريم ، و در وقت گرانى بازفروشيم ، و ما را در آن سوذ بوذ ؟ و همچنين ما را خبر دهي از زمينى كه تنگى و قحط در آن ظاهر خواهد شذ ، تا ما از آن زمين رحلت كنيم ، تا وقت فراخى و ارزانى دررسذ ؟
هامش
( 1 ) - لقمان / 34 .
( 2 ) - تبيان 5 / 48 ، مجمع 4 / 778 ، رازى 5 / 347 .