يعنى : روز قيامت ، خالى باشذ آن طيبات رزق ، ايشانرا از نصب و تعصب « 1 » و حزن .
و « خالصة » خبر مبتداست .
و گفتهاند : خبر است بعد از خبر .
و آنكس كه گويد منصوبست ، بحالش منصوب كند و عامل در وي لام مىنهذ . « 2 » و اين مسئلهء « 3 » دراز است ، بحث آن در كتب نحو اوليتر بوذ .
كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ؛
يعنى : چنانك اين حكم فرموذيم ، ساير احكام ديگر بيان فرماييم .
هامش
( 1 ) - در اصل نسخه چنين است . و ظاهرا « تعب » صحيح است .
( 2 ) - طبرى 12 / 401 ، تبيان 4 / 387 ، رازى 5 / 148 ، كشاف 2 / 101 ، مجمع 4 / 636
( 3 ) - اصل نسخه : مسلهء .