و گفتهاند : به حال . « 1 »
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ :
و آنك علم كتاب نزد اوست .
و گفتهاند : مراد عبد الله سلام است . « 2 »
و مجاهد و ضحاك انكار اين وجه كردهاند كه اين سوره مكى است ، « 3 » چگونه مراد از
« وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ »
، عبد الله سلام باشذ ؟ « 4 »
و گفتهاند : مراد آناناند كه ايمان آوردهاند از اهل كتاب . « 5 »
و گفتهاند : عبد الله سلام گفت : آنكس كه علم كتاب نزد اوست منم . « 6 »
هامش
( 1 ) - همان مصادر
( 2 ) - طبرى 6 / 103 ، تبيان 6 / 267 ، مجمع 6 / 301 ، كشف الاسرار 5 / 216 ، رازى 3 / 203
( 3 ) - مجمع 6 / 301 .
( 4 ) - طبرى 6 / 104 ، مجمع 6 / 301 قائل را سعيد بن حبير ذكر كردهاند .
( 5 ) - تبيان 6 / 267 ، مجمع 6 / 301 ، كشف الاسرار 5 / 216
( 6 ) - كشف الاسرار 5 / 217 ، نسفى 2 / 253 ، روح البيان 4 / 391 ، جامع البيان طبرى 13 / 118 ، بحر المحيط 5 / 401 .
جامع الاحكام القرآن 9 / 336 : روايت ترمذى را از عبد الله بن سلام آورده است كه آيه در شأن وى نازل گرديده است . و بعد از نقل روايت ، آن را بسيار ضعيف مىشمرد و استدلال مىكند كه اسلام آوردن عبد الله بن سلام بعد از نزول اين آيه بوده است چرا كه وى بعد از نزول اين سوره در مدينه اسلام آورده است . و بعد روايتى را از عبد الله بن عطاء نقل مىكند :
قال عبد الله بن عطاء : قلت لابى جعفر بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب رضى الله عنهم ، زعموا ان الذى عنده علم الكتاب عبد الله بن سلام ؟ -